Beleid, onderzoek, zorg, onderwijs en ondersteuning beter laten aansluiten bij wat kinderen, ouders en gezinnen nodig hebben. Met kennis van het gezinsleven, oog voor het grotere geheel en ruimte voor ervaringen en ervaringskennis.
Het leven van gezinnen volgt geen beleidsdomeinen, wetten of organisatiegrenzen. Zeker wanneer extra zorg en ondersteuning nodig zijn, kunnen gezinnen te maken krijgen met ingewikkelde systemen, versnipperde verantwoordelijkheden en oplossingen die onvoldoende passen bij hun situatie.
Uniek Kompas brengt jarenlange kennis van deze werkelijkheid mee en helpt om vanuit gezinsperspectief naar maatschappelijke vraagstukken te kijken. Daarbij wordt gekeken hoe actuele ervaringen en collectieve ervaringskennis kunnen worden benut en verbonden met professionele en wetenschappelijke kennis.
Vanuit die kennis helpt Uniek Kompas om betere keuzes te maken bij maatschappelijke vraagstukken. Keuzes waarbij niet alleen wordt gekeken naar wat binnen organisaties en systemen mogelijk is, maar vooral ook naar wat in het dagelijks leven van kinderen, ouders en gezinnen werkt.
Kinderen, ouders en gezinnen ervaren dagelijks wat beleid, zorg, onderwijs en ondersteuning werkelijk betekenen. Ze weten waar iets helpt, waar het schuurt en waar oplossingen anders uitpakken dan bedoeld.
Door ervaringen van verschillende mensen samen te brengen, te verdiepen en te duiden, ontstaat collectieve ervaringskennis. Die maakt patronen, verschillen en terugkerende knelpunten zichtbaar en biedt inzichten die vanuit beleid of de professionele praktijk niet altijd naar voren komen.
Deze kennis is bijvoorbeeld waardevol voor gemeenten die ouders willen betrekken bij de ontwikkeling of evaluatie van beleid, jeugdhulpregio’s die werken aan hun regiovisie en medezeggenschapsraden in het onderwijs of adviesraden sociaal domein die willen weten wat er onder hun achterban leeft. Ook bij andere maatschappelijke vraagstukken kan het belangrijk zijn om te onderzoeken wat ouders en gezinnen ervaren, vinden en nodig hebben.
Ik adviseer over hoe ervaringen passend kunnen worden opgehaald, samengebracht en benut. Afhankelijk van het vraagstuk kan dat bijvoorbeeld via gesprekken, groepsbijeenkomsten, themasessies of achterbanraadplegingen. Ik kan bijdragen aan de voorbereiding en procesregie, de opbrengsten duiden en deze vertalen naar concrete beleidsadviezen en voorstellen voor verbetering.
Wanneer ouders en gezinnen hun ervaringen delen, is het belangrijk dat zij ook terughoren wat ermee is gedaan. Niet alleen welke inzichten het heeft opgeleverd, maar ook wat er daardoor verandert en of dat in de praktijk verschil maakt.
Soms gaat het om een eenmalige raadpleging voor een specifiek vraagstuk. In andere situaties help ik gemeenten, regio’s en organisaties om een werkwijze te ontwikkelen waarmee zij regelmatig ervaringen ophalen en daarvan blijven leren. Zo kunnen zij ook volgen of veranderingen in de praktijk daadwerkelijk verschil maken voor gezinnen.
Door jarenlang met ouders en gezinnen op te trekken en vanuit verschillende rollen aan maatschappelijke ontwikkelingen te werken, heb ik veel kennis opgebouwd over hoe zorg, onderwijs en ondersteuning georganiseerd zijn en waar het in de praktijk schuurt.
Die kennis breng ik in bij beleidstrajecten, projecten en programma’s. Ik denk mee over plannen, keuzes en de inrichting van zorg en ondersteuning. Wat betekent een voorstel voor gezinnen? Sluiten de verschillende onderdelen wel op elkaar aan? Wat weten we al en welke ervaringen ontbreken nog? En wat kunnen we anders doen zodat het voor gezinnen beter werkt?
Dat kan bijvoorbeeld gaan over complexe zorg, thuiszitters, de overgang naar volwassenheid, regionale samenwerking of de manier waarop gemeenten zorg en ondersteuning organiseren en inkopen.
Mijn bijdrage hangt af van het vraagstuk en wat er nodig is. Soms denk ik vanaf het begin mee in een projectgroep, soms adviseer ik over een specifiek vraagstuk of werk ik mee aan de ontwikkeling van een nieuwe aanpak. Steeds met oog voor het grotere geheel én voor wat keuzes uiteindelijk betekenen in het dagelijks leven van gezinnen.
Bij onderzoek en kennisontwikkeling rond kinderen, ouders en gezinnen is het belangrijk dat hun perspectief vanaf het begin wordt meegenomen. Niet alleen bij het duiden van resultaten, maar ook bij de vragen die worden gesteld en de keuzes die tijdens een project worden gemaakt.
Vanuit mijn jarenlange ervaring en deskundigheid breng ik het perspectief van ouders en gezinnen in bij onderzoek en kennisontwikkeling, bijvoorbeeld voor kennisinstituten, kenniswerkplaatsen en onderzoeksorganisaties. Ik kan deelnemen aan projectgroepen, kernteams en expertgroepen. Daarbij denk ik mee over onderzoeksvragen, de aansluiting bij het dagelijks leven van gezinnen en de betekenis en bruikbaarheid van de kennis die wordt ontwikkeld.
Wanneer onderzoek vraagt om inzicht in wat gezinnen zelf ervaren, is het belangrijk om die ervaringen rechtstreeks bij hen op te halen. Ik kan adviseren over hoe ouders en gezinnen daarbij betrokken worden en hoe hun ervaringen worden verbonden met andere kennisbronnen.
Zo draag ik bij aan onderzoek en kennisontwikkeling die aansluiten bij de vragen en werkelijkheid van gezinnen en kennis opleveren die ertoe doet.
Collectieve ervaringskennis maakt zichtbaar wat mensen nodig hebben en waar systemen moeten bewegen.
Uniek Kompas ondersteunt gemeenten, regio’s, organisaties en kennisinstellingen bij maatschappelijke vraagstukken rond kinderen, ouders en gezinnen. Daarbij verbinden we kennis van het gezinsleven en collectieve ervaringskennis met beleid, onderzoek en praktijk.
Afhankelijk van het vraagstuk denken we strategisch mee, adviseren we over verbeteringen of dragen we bij aan de ontwikkeling van nieuwe aanpakken.
Het dagelijks leven van kinderen, ouders en gezinnen laat zich niet opdelen in afzonderlijke beleidsterreinen en systemen. Ervaringskennis en inzicht in het zorglandschap helpen om maatschappelijke vraagstukken vanuit een breder perspectief te bekijken.
Hoe kunnen ervaringen van kinderen, ouders en gezinnen bijdragen aan maatschappelijke ontwikkeling? Ontdek hoe persoonlijke en collectieve ervaringskennis worden ontwikkeld en benut bij beleid en onderzoek.
Hoe is zorg en ondersteuning rond gezinnen georganiseerd? Het Zorglandschap maakt de samenhang én complexiteit van wetten, voorzieningen en verantwoordelijkheden zichtbaar.
Ontwikkeling van ervaringsdeskundigen, met aandacht voor hun ervaringskennis, persoonlijke kwaliteiten en de rollen waarin zij tot hun recht komen.
Samenwerking met ervaringsdeskundigen ontwikkelen en versterken. Met oog voor persoonlijke kwaliteiten, de organisatie en wat mensen elkaar kunnen bieden.
Wil je beter begrijpen wat beleid, ontwikkeling of ondersteuning betekenen in het dagelijks leven van kinderen, ouders en gezinnen? Of verkennen hoe collectieve ervaringskennis kan helpen om keuzes scherper en beter passend te maken?